برای کبوتر سرزمینمان (امتیاز : 1)
توسط Sarp در مورخه : يكشنبه، 27 دي ماه ، 1388
(مشخصات کاربر | ارسال پیغام شخصی) |
 | ÖLƏN QUŞUN DİLİNDƏN!**
Əl-qanad çalardım bir mahalda ki**
Göyündə azadlıq Fərmanı varmış**
Yerində, məhəbbət incələrindən**
Bağa tək səpilmiş Reyhanı varmış**
Çuvaşdan düşərdim yüksək Balkara**
Bir qədrim varımış,Asdan Hunqara**
Başqurdum,Alton.Xəzərdən Tatara**
Hər yerdən bunlara mihmanı varmış**
Dağlarına səs verib səs alardım**
Yolumu dərədən dağa salardım**
Tanrımın işinə mat-mat qalardım**
bilməzdim bu dağın dumanı varmış!**
Uçanda azadraq ovci-fəzadə**
Yol verdik nədən biz göz-gözə,yadə!?**
Göyərçin qanadın verəndə badə**
Bilməzdik bayquşun gümanı varmış!**
Bayquş ki dırnağın batırdı qana**
Düzüldü o başsız quşlar yan-yana!**
Bayquşki istirmiş günəşi dana**
Bulutdan bir qəfəs,zindanı varmış**
Göyərçin istədi qəfəsdə uça**
Düşmənin olmadı taqət bu suça**
Yapışdı başını bədəndən qıça**
Onun bu dünyaya qıranı varmış!**
Düşmənlər istədi yolsun qanadın**
Yadakı boğsunlar günəşin adın**
Bilməzlər çəkənlər azadlıq dadın**
Bir cana ölməzlər min canı varmış**
معادل فارسی**
از زبان پرنده ی کشته شده!**
در سرزمینی پرواز می کردم که**
در آسمان آن آزادی حکم می راند**
در زمین آن از باران محبت**
همچون ریحان بر باغ می بارید**
از چوواش تا بالکار پرواز می کردم**
منزلتی برایم بود از آس تا هونقار**
سرزمین باشقوردم،آلتون،از خزر تا تاتار**
از هر مکانی برایمان مهمان می آمد**
صدایم را کوههایش منعکس می کرد**
راهم را بر کوهسارهای سرزمینمان می انداختم**
از این همه زیبایی در کار خداوندم در شگفت بودم**
غافل از اینکه کوه سرزمینمان را روزی مه خواهد گرفت!**
زمانی که آزادانه در اوج فضا بال می گشودم**
از چه بر بیگانه گان در روز روشن فرصت دادیم**
زمانی که کبوتر بالهایش را در آسمان می گشود**
غافل بودیم از اینکه جغد نیز در کمین است**
جغد خونخوار که چنگال بر قصد سرزمینمان کرد**
هزاران هزار کبوتر بی سر در کنار هم خوابیدند**
جغد که قصدش انکار نور بود**
از ابری مه آلود برایمان زندانی به ارمغان آورد**
کبوتر به یاد روزهای آزادی قصد پرواز در قفس کرد**
دشمن بر این هم تاب نکرد**
به خاطر این گناه!سر کبوتر را از تنش جدا کردند**
آری این کبوتر بر دنیا سنگینی می کرد!**
دشمنان خواستند بالهایش را بکنند**
یا اینکه خورشید را پنهان سازند**
هرگز نفهمیدند که آنان که طعم آزادی چشیدند**
هزار جان هم داشته باشند برای آزادی فدا می کنند**
|
|
|
